Een bijzondere ontmoeting

Monique Buitelaar: “Op 23 februari, had ik een afspraak met Dolf Schuurman. We kenden elkaar niet en tegelijk ook weer wel. Dolf schreef op zijn site Prozario.nl een zeer uitvoerige recensie over mijn boek: “De ogen van Jessica. Over moederschap en de Parallelle Wereld van downsyndroom”.

Hij doorgrondde mijn boek zo goed en beschreef het zo toegankelijk, dat ik de link naar zijn recensie tegenwoordig als bijlage meestuur als mensen informatie willen over mijn boek. Dolf kan het bijna beter duiden dan ikzelf.

Ik heb ervaren hoe bijzonder het is wanneer iemand zorgvuldig omgaat met je geesteskind, dat in mijn geval mijn dochter betreft. Aan Dolf heb ik veel te danken. Hij riep mijn boek uit tot beste non-fictie boek van 2025, waardoor weer nieuwe lezers aanhaakten. Hoog tijd om Dolf te ontmoeten en nu eens iets over hem te schrijven.

Dolf is in het dagelijks leven begeleider1 bij GGZ inGeest, waar hij met ouderen op een gesloten afdeling werkt. Hij vertelt met veel enthousiasme over zijn werk en is van plan daar nog lang mee door te gaan. Zo bleken we beroepsmatig raakvlakken te hebben vanuit mijn vak als maatschappelijk werker uit het verleden.

Voorts leest Dolf minimaal één boek per week. Hij streeft ernaar daar een recensie over te schrijven, waar hij ongeveer vier uur per boek aan besteedt. We houden dus allebei van lezen en hebben dat sinds onze jeugd veel gedaan. Hij beschrijft Prozario.nl als een “uit de hand gelopen hobby” waar hij veel tijd in steekt en tegelijk veel plezier aan beleeft. En niet zelden ook mooie reacties van schrijvers ontvangt. Op Prozario.nl blijken opvallend veel boeken te staan die ik ook gelezen heb.


We hebben moeiteloos een aantal uren volgepraat en vonden tijd om deze foto te maken. Nogmaals dank Dolf, voor wat je mij gaf.”

Vorige
Vorige

In gesprek over de parallelle wereld

Volgende
Volgende

‘De ogen van Jessica’ krijgt eerste plaats in de beste non-fictie boeken van 2025 door Prozario